ความคิดของแมวตัวเล็กๆ

วันนี้ตอนเช้าช่วงเวลา 9 นาฬิกา แมวน้อยตื่นขึ้นมาด้วยเสียงโทรศัพท์มือถือข้างตัว ปลุกก็เลยรีบรับ

"วันนี้ น้องครีมจะเข้าไปหานะ พาพี่เค้าไปเที่ยวด้วยนะ"

"อ้าว วันนี้เหรอคะ พี่แกกลับมาจากญี่ปุ่นแล้วเหรอคะ ทำไม...ไม่รู้เลยหล่ะ"

"อ่า....ก็มาได้สองวันแล้ว พี่โทรไปเราก็ไม่รับ... M ก็ไม่ออน เป็นไรรึเปล่า"

"เปล่าค่ะ เพิ่งมานอนอยู่ที่ลาดพร้าวพอดี....เพิ่งชาร์ตโทรศัพท์ค่ะ"

"อ่า งั้นไม่เป็นไร พี่ก็เป็นห่วงโทรไปหาตั้งสามสี่รอบนะ"

".....ค่ะ......" (>///<)

"แล้ววันนี้อย่าลืมนะ พาครีมเค้าไปเที่ยวหน่อย มันไม่มีใครว่างเลย พี่ก็รบกวนด้วยนะ"

"รับทราบค่ะ พี่...... แล้วพี่ครีมจะเข้ามาหาน้องหรือให้น้องไปหาคะ"

"ก็....เดี๋ยวเค้าจะขับรถเข้าไปหารอหน่อยละกัน ราวๆสิบโมง"

"แล้ว......." (ตู๊ด....ตู๊ด)

         แล้วพี่ชายสุดที่รักก็วางสายไป...... ด้วยคำขอร้องขนาดนี้น้องก็เลยต้องทำตามประสงค์ซักหน่อย เนื่อง

จากไม่ได้เจอกับพี่ครีมมาหลายเดือนแล้ว เนื่องจากพี่แกเปิดเทอมที่นู่นแล้ว วันนี้อยากกลับมาเที่ยวก็เลยต้อง

พาพี่สาวห่างกันสองเดือนสุดที่รักไปเที่ยวซักหน่อย จริงๆแล้วแมวน้อยสนิทกับพี่ครีมมากเพราะเราถึงจะคนละแม่

แต่เราก็รักกันมากๆ เพราะถูกเลี้ยงมาด้วยกัน เพราะพ่อมักจะสอนให้เรารักกันและให้เราเท่าๆกันเสมอ ทำให้เรา

ไม่เคยทะเลาะกันเลย

       แมวน้อยนั่งมองนาฬิกานี่ก็ 9 โมงสิบแล้ว ก็เลยไปอาบน้ำแต่งตัวรอ (เป็นคนที่ใช้เวลาอาบน้ำราวๆ 45 นาที)

แต่งตัวเสร็จราวๆสิบโมงครึ่งพี่ครีมก็มาพอดี พี่แกไว้ผมสั้นราวๆบ่าซอยๆหน่อยหวีไปด้านซ้าย ส่วนแมวน้อยนี่ยาว

ประมาณหลังเลย แฮะๆ เราก็นั่งคุยเล่นกันจิปาถะราวๆเที่ยงเราก็ออกจากบ้านเพราะหิวทั้งคู่เลย แล้วค่อยคิดกัน

ใหม่ โดยนั่งรถพี่ครีมออกไปจอดที่ อาคารจอดแล้วจร (ทำไมต้องตั้งชื่อแบบนี้หว่า) จากนั้นก็นั่ง BTS ไปลงพหล

โยธิน แล้วไปกินโออิชิราเม็งกัน เพราะไม่รู้จะทานอะไรกัน กินหมี่เย็นคนละถ้วยเสร็จ ก็ไปเดินเล่นกันจนมาหยุด

อยู่ที่ตรงขายเกมส์ด้านบนเซ็นทรัล ซึ่งตอนแรกก็บอกพี่ครีมว่าเข้าไปดูเฉยๆ แต่แมวน้อยดันไปถูกใจ PSP สีชมพู

รุ่น 1006 เอามากๆ สีมันสวยจริงๆ น่ารักด้วย ก็เลยว่าจะซื้อ ถามพี่ครีม พี่ครีมก็บอกว่า

"เอาเลยถ้าชอบ"

"พอถามพนักงานบอกว่าราคา 13000"

พนักงานท่าทางอยากขายมากๆๆๆ เพราะดูแล้วด้วยราคาที่แพงเว่อร์มาก

ใครจะไปซื้อหล่ะนั่นน่ะพี่แกบริการดีทั้งแถมกรอบ และแถมกันรอยด้วยแล้ว

ก็เลย....ด้วยแรงยุ และกิเลสอันน้อยนิด (จริงเรอะ - . - a) ก็เลยซื้อมาจนได้

ที่ชาร์ทมันเป็นแบบกลมๆดูท่านะจะโซน 3 แถมเป็นของแท้ที่ FW แค่ 1.50 เอง เล่นเกมก็อบไม่ได้ ฮ่าๆ ต้องไป

แพนเอาเอง ลองก็เอา UMD Magna Carta ของพี่ครีมมายืมเล่นลองเครื่อง ซึ่งก็เล่นได้ดีไม่มีปัญหาอะไรเลย

จากนั้นด้วยความที่ตามข่าวมาว่าเจ้า Soul Calibur Destiny Broken เพิ่งออกหมาดๆ แล้วเล่นก็อบไม่ได้ทำให้

เจ้า Pink Rose ที่อยู่ที่บ้านอดเล่นไปโดยบัดดล ก็เลยไปซื้อซะเลย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว จึงพาพี่ครีมไป พี่แกก็ไม่

ขัดข้องอันใด ก็เลยหอบหิ้วสังขารสองสาวน้อยไปสะพานเหล็ก โดยพี่ครีมมีจุดหมายจะไปซื้อพลาโม่กันดั้มด้วย

การเดินทางของเราก็เดินทางผ่านรถไฟฟ้าใต้ดิน (ขณะนั่งอยู่มีผู้ชายมองตลอดเลย โดยเฉพาะพี่ครีม - -*)

โดยนั่งไปจนถึงหัวลำโพงตามคำแนะนำของท่านผู้รู้ (พี่วิงส์)

               พอมาขึ้นมาก็นั่งแท็กซี่ไปสะพานเหล็ก แต่ก่อนหน้านั้นเราลงที่ร้านขายบะหม๊ลูกชิ้นปลา เป็นร้านที่ลุง

เตอร์ พูดถึงตลอดเลยว่าอร่อยมาก พอเข้าร้านเก่ามากๆ มีผู้ชายทำยังหนุ่มอายุน่าจะราวสามสิบนิดๆ กับผู้หญิง

อีกสองคนวัยน่าจะเท่ากันกับผู้ชาย ก็ไม่ได้กินแต่สั่งกลับบ้านเผื่อคนที่บ้านสองห่อ จากนั้นก็เดินตรงขึ้นมาตาม

คำบอกเล่าของชายผู้ขายลูกชิ้นปลา จนมาถึงสะพานเหล็กของแท้แน่นอน เป้าหมายคือ UMD SCD

ร้านแรกที่เจอราคา 1800

คนขายหน้าตา...มาก มองจากหัวไล่ลงไปไม่เกิน..... จ้องตลอดเวลาเราสองคน (แต่งตัวก็ธรรมดาๆนะ - -*)

พี่ครีมใส่เสื้อกล้ามข้างใน เสื้อฮุดสีขาวทับ กางเกงยีนส์ ผ้าใบ ส่วนแมวน้อยก็เหมือนเปลี่ยนเป็นสีฟ้า - -*

ด้วยความที่ไม่ใจร้อนก็เลยเดินไปอีก ผ่านร้านโมเดลแถวตึกพิรมย์ ตอนนั้นก็เข้าใจว่าร้าน wezoneit อยู่แถวนี้ 

(ร้านพี่มุขไทยกันดั้ม) แต่ก็ไม่มี - -* (มารู้ทีหลังตอนกลับมาแล้วว่าอยู่เลยไปอีก)

พี่ครีมก็ได้เจ้า High new สีม่วงไปต่อเล่นอย่างเมามัน

          ส่วนแมวน้อยก็เดินต่อไปเพราะยังไม่มีพลาโม่ตัวไหนอยากได้เลย เพราะพี่ๆก็มีเยอะแล้ว เดินถัดไปหน่อย

ก็.....จนเดินกลับมาเจออีกร้าน เห็นวางอยู่เลยถาม เค้าบอกว่า 1700 ก็เลยซื้อมาเลย จากนั้นก็รีบกลับบ้านเพราะ

จะเล่น (ตอนนั้นอยากเล่นมากๆเลย) พอเดินออกมาก็เจอร้านซีดี เลยแวะซื้อ SNSD กันหน่อย (อยากได้มานาน)

จากนั้นก็เตรียมตัวกลับกัน แต่พี่ครีมบอกว่า อยากให้พาไปซื้อเสื้อผ้าที่ยูเนี่ยลมอลล์หน่อย ก็เลยต้องพาไป

ไม่งั้นแกบ่น โดยนั่งรถไฟฟ้ากลับมาพี่ครีมก็เหนื่อยมากดันม่อยหลับ พี่แกอยู่ดีๆก็หลับโดยพิงมาที่ตัวเราหนักน่าดู

(พี่ครีมสูง 171 หนัก 60 กิโล ของแมวน้อยสูง 173 หนัก 60 กิโลเท่ากันเลย) สายตาคนรอบข้างมองว่าเราสอง

ทำไมถึงนอนกอดกัน - -* สายตาแต่ละคู่นี้สุดจะบรรยาย

          จนมาถึงพหลโยธิน ก็เดินขึ้นไปยูเนี่ยนมอลล์ ตอนนั้นราวๆห้าโมงแล้วหล่ะนะ ก็เดินไปซื้อเสื้อผ้า โดย

ไปพี่ครีมไปดูใจเสื้อแจ็คเก็ตสีดำ กางเกงเอี๊ยมแล้วก็เสื้อยืดสีขาวตัวเล็กๆ ... ส่วนแมวน้อยก็ได้ชุดสีดำสวยๆ

และเสื้ออีกสองตัว แล้วก็ไปหาข้าวทานกันที่นี่ โดยจบลงที่ซูชิที่ฟูจิ - -* ที่เซ็นทรัลลาดพร้าว เพราะไม่รู้จะทาน

อะไรตรงนั้น หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จก็อาคารจอดแล้วจร จึงขับรถกลับบ้าน โดยคราวนี้แมวน้อยขับ และแล้ว

พี่ครีมก็หลับไปแล้ว โดยวางพลาโม่ทิ้งไว้ข้างตัว ส่วนแมวน้อยก็มานั่งดูว่าได้ซื้ออะไรมาบ้าง โดยสรุปออกมาดังนี้

1.ซีดี SNSD (แล้วเดาว่าพี่ยูนต้องมาขโมยชัวป์ อิอิ) 259 บาท

                            

2.PSP 1006 สีชมพู

3.UMD SOUL Calibur Broken Destiny

ข้างหน้า

ข้างหลัง

และเสื้อผ้า (ขอไม่เอามาให้ดู - -*) รวมๆแล้ววันนี้หมดไปเยอะพอดูเลยทีเดียว

ด้วยความที่อยากเอามาดูเล่นเลยไปหยิบเจ้า PSP ของพี่ครีมและของคนอื่นๆมาถ่ายรวมกัน

ของพี่ครีม

ถ่ายคู่กับอันเก่าของแมวน้อย

อันบนของคุณพ่อ - -* (ทิ้งไว้ให้เป็นของดึกดำบรรพ์)

UMD Tekken

Magna Carta สุดมะโว้

         จบแล้วการเดินทางของสองสาวโอตาคุในวันนี้ เดี๋ยววันหน้ามีอะไรตลกๆจะมาเล่าให้ฟัง ขอตัวไปเล่น

SCD ก่อนนะคะ แล้วเจอกันใหม่ เมี๊ยว (>v<) /

หลังจากไม่ได้อัพบลอคมานานมากๆเลย 

  เพราะติดเรียน เพิ่งกลับมาได้กลางกรกฎา นี่เองแหละ วันนี้ก็ไม่มีเรื่องอะไรมากมายหรอก แมว

น้อยเป็นคนที่ชอบอ่านหนังสืออยู่แล้ว คือ ในห้องจะมีแต่หนังสือกองอยู่เต็มไปหมด ตั้งแต่หนังสือเรียน

เกมส์การ์ตูน รวมถึงปรัชญาต่างๆ ทั้งของตะวันออกและตะวันตก ส่วนหนังสือที่ขาดไม่ได้เลย คือพวก

หนังสือพงศาวดานจีนมากมาย ต่างๆนานา เล่มล่าสุดเห็นจะเป็น ประวัติบูเช็คเทียน เขียนโดย บุญศักดิ์

แสงระวีค่อนข้างจะละเอียดใช้ดีทีเดียว เพราะปรกติก็อ่านของ คุณบุญศักดิ์ แสงระวี อยู่แล้วเป็นทุนเดิม

มีตั้งแตฺ่ศิลปะการใช้คนของสามก๊กที่คุณบุญศักดิ์เอามาแปลให้อ่านกัน โดยรวมแล้วจัดว่าสนุกสนานดี

แต่ประเด็นในวันนี้ที่ แมวน้อยจะพูดถึง ตามที่เกริ่นเป็น Topic ไว้ตั้งแต่แรกคือ หนังสือสามก๊กที่

เดิมแล้วจริงๆมีทั้งหมดสองฉบับ ได้แก่ฉบับสามก๊กจี่ (จดหมายเหตุุสามก๊ก) อันนี้เค้าบอกจริง 70

ระบาย 30 อันนี้แมวน้อยไม่เคยมีโอกาสอ่านเลยไม่ขอพูดถึง แต่ฉบับที่นิยมโดย หลอก๊วนตง นั่นแหละ

ที่ว่ากันว่าจริง 30 ระบาย 70 เป็นที่นิยมกันอย่างกว้างขวาง เรียกว่าคนจีนสมัยก่อนพูดเอาไว้ว่า

 "อย่าเพิ่งคิดการใหญ่ถ้ายังไม่ได้อ่านสามก๊ก"

จริงเท็จเช่นไร ผู้ที่เคยอ่านคงมีวิจารณญาณตัดสินเอาเอง เพราะไม่ถือว่าเป็น Topic ในวันนี้

ส่วนความนิยมนั้นมีมากมายจนแตกแขนงออกมาเป็นหนังสือเล็กน้อยมากมาย โดยตัวของฉบับหลักเอง

จะมีฉบับหอสมุดซึ่งเป็นหลักไม่มีการแต่งเติมใดๆทั้งสิ้น เป็น Raw แท้ๆที่ผ่านมาแค่การ Trans จากจีน

เท่านั้น

 

ส่วนประเภทอื่นๆก็สามารถจำแนกแยกประเภทหนังสือแบบแตกแขนงออกมาได้ดังนี้ 

 1.ตั้งแต่ฉบับย่อความเอาตอนเด่นๆมา มีหลายเล่มมาก ตั้งแต่ สามก๊กฉบับพกพา สามก๊กฉบับหัว

กะิทิ หรือ อื่นๆอีกมากมาย ซึ่งแมวน้อยเองก็มีอยู่เพียงไม่กี่ฉบับเท่านั้น 

  

2.ประเภทที่วิจารณ์ตัวละครทั้งหลาย แบบนี้ไม่ค่อยมีมากมายนัก โดยหลักๆเลยที่เจอจะเป็น

สามก็กฉบับวิจารณ์ ซึ่งแมวน้อยมีอยู่เล่มหนึ่ง เป็นการวิจารณ์ตัวละครแต่ละตัวโดยตรงไปตรงมา

แต่จริงๆแล้วเป็นการใช้ ตรรกของผู้เขียนในเชิงวิพากเสียมากกว่า ส่วนอีกแบบคือ แบบที่นำมาเล่าเป็น

ตอนๆ ผ่านตัวละครตัวเด่นประจำตอนนั้น เพียงตัวเดียว ซึ่งบทประพันธ์ที่มีชื่อเสียงคงเป็นของนาม

ปากกาท่านยาขอบ เป็นฉบับที่แมวน้อยชอบมาก เพราะใช้สำนวนในการเล่าเรื่องตัวละครแต่ละตัวได้

อย่างละเอียด เป็นการ Focus ไปที่แต่ละคน ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาเหล่านั้นโดยตัวละครเด่นๆ

จะมี เล่าปี่ จูล่ง โจโฉ (ชอบอันนี้ที่สุด) ขงเบ้ง กวนอู ตั๋งโต๊ะ และ จิวยี่ โดยเคยไปแอบอ่านของท่านน้า

สนุกมาเป็นเล่มหนาๆ ตอนนี้เลยไปหาซื้อเองที่พิมพ์ใหม่แยกออกมาเป็นคนๆได้ตามร้านหนังสือทั่วไป

 

 *** เล่มนี้เป็นฉบับเก่าแล้วนะคะ ***

3.ประเภทนำแนวคิดของสามก๊กมาเป็นเชิงประยุกข์ Apply ใช้งานในชีวิตจริงๆ หนังสือประเภทนี้

จริงๆแล้วแมวน้อยมีอยู่หลายเล่มเลย จริงๆอยากนำเอามาอ่านเชิง Discussion มากกว่า เพราะนอกจาก

แมวน้อยะนั่งเปรียบเทียบความคิดของผู้เขียนแต่ละคนแล้ว ยังเอามานั่งเปรียบเทียบกับความคิดตัวเอง

ผ่านตอนเหล่านั้นที่ท่านผู้เขียนแต่ละท่านยกมาว่า ตรงกับที่แมวน้อยคิดหรือไม่่ หนังสือประเภทนี้ มักจะ

ยกตอนเด่นๆขึ้นมาให้เราได้อ่าน และเขาจะสังเคราะห์ให้เราในเชิงตกผลึกแล้วนั่นเอง โดยผู้อ่านที่ไม่

เคยอ่านสามก๊กเลย ก็สามารถเข้าใจสิ่งที่ตอนนี้พยามจะ Present ออกมาได้ 

            

 

4.ฉบับนิยาย อันนี้เป็นฉบับที่มีการแต่งเติมเองของผู้เขียนเอง เป็นการวิเคราะห์นิสัยของตัวละคร

แล้วนำมาแต่งนิยายเพิ่มเติมเอาเอง ที่เด่นตอนนี้ที่วางขายมากมาย ก็ได้แก่ ชีวิตรักโจโฉ ฉบับพิสวาส 

ซึ่งฉบับนี้ แมวน้อยไม่ได้ซื้อมาอ่านแต่อย่างใด แต่คิดว่าคงมีคนเคยอ่านหล่ะนะ สำหรับแฟนๆที่ชื่นชอบ

มหาอุปราชใจหาญ

  5.ฉบับอะไรนอกเหนือออกไปอีก เช่นการ์ตูน ทั้งหลายแหล่ มีมากมายหลายลายเส้น

              

  ที่เขียนมาก็พอจะให้วาดภาพออก เพราะจากหนังสือเพียงเรื่องเดียว สามารถแต่งออกมากมายได้

อีกหลายพันเล่ม เพราะความมหัศจรรย์ของเนื้อหาที่นำมานั่งใช้กับชีวิตจริงๆอย่างไม่ล้าสมัย

จึงหวังว่า ผู้อ่านแต่ละท่านจะพูดเลือกมาในสิ่งที่เป็นประโยชน์กับตัวเราจริงๆ เพราะยุค

Hamberger Crissis เช่นนี้ กรุณาใช้จ่ายให้ประหยัดนะคะ ด้วยความหวังดีจากแมวน้อย วันนี้ขอจบ

เพียงแค่นี้ก่อนค่ะ 

edit @ 28 Jul 2009 09:30:48 by Mei-lin

หลังจากที่ไม่ได้อัพบลอคมาช้านานเพราะติดกิจธุระอันมิอาจจะก้าวล่วงได้

วันนี้ฤกษ์งามยามดีเห็นจะเป็นมั่นคง (คิดไปนั่น เจ้าของบลอคก็นับไม่สามารถนับฤกษ์หรอก)

เอาหล่ะ หลังจากที่ไม่ได้อัพมานานก็ได้ทีก็เปลี่ยนแปลงเสียใหม่ แมวน้อยก็ไม่มีอะไรจะมาเล่ามากมาย

แต่มีเรื่องชวนน่าคิดอยู่อย่าง เมื่อแมวน้อยนอนตากลม ตากลมอยู่บ้านหลังจากกลับมาจากเนเธอแลนด์ไม่นานนัก

ก็มีคนมากอายุ ซึ่งเป็นอาของแมวน้อย มาบอกว่า 

"ตั้งแต่หลานชอบอ่านหนังสือสามก๊กมาชอบใครมากที่สุด"

จริงๆแล้วคำพถามนี้ำทำให้แมวน้อยถูกใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะแมวน้อยนั้นอ่านจบไปสองรอบ

 พอจะวาดภาพในความคิดถ่ายทอดลักษณะของตัวละครออกมาได้อยู่

 อาจจะบอกว่าชอบปัญญาของขงเบ้งมีมากกว่าคนทั่วไปหลายส่วน

ชอบกำลังของลิโป้เห็นจะเก่งกล้าสามารถเป็นไม่น้อย

 สุดท้ายก็ชอบความซื่อสัตย์ของกวนอู เป็นที่มาของคำว่า

"ซื่อสัตย์นำหน้า สติปัญญาตามหลัง"

แต่แท้จริงแล้ว แมวน้อยชอบท่านโลซกมากที่สุด

แม้นว่าโลซกจะอยู่ในมาตรปราชญ์ผู้ใสซื่อ สะอาดหมดจด 

แต่ความซื่อตรงและซื่อสัตย์รวมกับความใจบุญแล้ว

บุคคลชนิดหาตัวยากยิ่งทำให้แมวน้อยพอใจโลซกเป้นที่สุด

แม้จะไม่ได้มีสติปัญญาหลักแหลมเท่าขงเบ้ง

 ไม่ได้ถือทวนรบเก่งกาจเท่าลิโป้

แต่เขาก็ซื่อสัตย์พอๆกับกวนอูเลยก็ว่าได้

และสิ่งที่โลซกมีเห็นจะความสามารถทางการทูตที่ยากจะหาผู้ใดเชื่อมสะพานเก่งเท่าเขา

หลังจากที่แมวน้อยให้คำตอบท่านอาของแมวน้อยไป

 ถึงกับหลายคนตกใจมิพอคาดถึง

แมวน้อยถึงกับงงว่าคำตอบของแมวน้อยมีสิ่งใดแปลกปลอมไปนั้นหรือ ท่านจึงไม่แจ้ง

 ท่านอาก็รู้อยู่แก่ใจดี ก็ตอบว่า

เป็นธรรมดาคนเจ้าเล่ห์ย่อมชอบคนสัตย์ซื่อ ถือเอาว่าเขาว่ามาตัวจะได้สบายใจ

คำพูดนี้ชวนให้ครุ่นคิดมาดว่าข้าพเจ้าจะเจ้าเล่ห์นั้นหาควรไม่

 แมวน้อยเป็นเพียงแมวอายุน้อยที่ยังด้อยการศึกษา

จะว่าไปก็ใกล้จะขึ้นระดับ High School แล้ว

พรุ่งนี้อาจจะต้องไปเตรียมตัวแล้วหล่ะ

 เืรื่องไร้สาระของสามก๊กจึงจบประการฉะนี้แล

edit @ 28 Jul 2009 09:30:36 by Mei-lin